''Ayrılık ölümden beter'' derler
Ayrılık acısı çekenler

Öyle mi gerçekten?
Ayrılık ölümden beter mi?

Kaç ayrılık yaşadınız dünden bugüne, hiç düşündünüz mü?

Ayrılık,
Bir damarın ummadık bir anda keskin bir bıçakla kesilmesine benzetilebilir mi? O an yaşanan acı, bedeninizin her hangi bir noktasında kan sızması ve buna şahit olan gözlerinizin ruhunuza yaptığı baskı...
Evet, bir yara ayrılık bazen. Kanayan, acıtan, korkutan, sancıtan bir yara... Ne kadar hüküm sürer bir yara, bir vücutta?

Kapanmaz sandığı yaralarının bir süre sonra yalnızca bir iz olarak kalacağını hissedemeyen ve buna ayrılığın sıcaklığıyla inanamayan küçük bir yüreğin buğulu gözlerinden damlamaya hazır gözyaşlarının içime akışını hissettiğim anda yazıyorum bu satırları.

Her ateş düştüğü yeri yakıyor,
ve her ateş gibi
köze dönüp
külleniyor.

Hiç bir acı sonsuza dek sürmüyor?
Hiç bir yara yıllarca kanamıyor?

Ayrılıklar,
Küçük ya da büyük yaralar açsa da ,acıtsa da geçmişte kalıyor zamanla.
Her ayrılık kendi yangınında külleniyor.

Dinle beni,
Önce yaşayabildiğince yaşa ayrılığın acısını. Bırak kanasın yüreğin, bırak dökülsün hüzne gözlerin. Sonra bir sabah, pencereni aç, güneşin sıcaklığını hissederken, ışıltısıyla aydınlat yüreğini.Yeniden bir gülücük at aynadaki sessiz suretine. Kaldır düşen omuzlarını, acılar da ayrılıklar da hayata dahil unutma.

Her ayrılık,
biraz daha güçlü kılıyorsa seni
YAŞIYORSUN BİL Kİ...

BİR ADIN KALMALI

Bir adın kalmalı geriye

Bütün kırılmış şeylerin nihayetinde

Aynaların ardında sır

Yalnızlığın peşinde kuvvet

Evet nihayet bir adın kalmalı geriye

Birde o kahreden gurbet

Sen say ki ben hiç ağlamadım

Hiç ateşe tutmadım yüreğimi

Geceleri koynuma almadım ihaneti

Hele nihavend hele buse hiç geçmedi aklımdan

Ve hiç gitmedi bir topak kan gibi adın

İçimin nehirlerinden

Evet yangın

Evet salaş yalvarmanın korkusunda talan

Evet kaybetmenin o zehirli buğusu

Evet isyan

Evet kahrolmuş sayfaların arasında adın

Sokaklar dolusu bir adamın yalnızlığı

Bu sevda biraz nadan

Biraz da hıçkırık tadı

Pencere önü menekşelerinde her akşam

Dağlar sonra oynadı yerinden

Ve hallaçlar attı pamuğu fütursuzca

Sen say ki yerin dibine geçti geçmeyesi sevdam

Ve ben seni sevdiğim zaman bu şehre yağmurlar yağdı

Yani ben seni sevdiğim zaman

Ayrılık kurşun kadar ağır gülüşün kadar felaketiydi yaşamanın

Yine de

Bir adın kalmalı geriye

Bütün kırılmış şeylerin nihayetinde

Aynaların ardında sır

Yalnızlığın peşinde kuvvet

Evet nihayet, bir adın kalmalı geriye

Bir de o kahreden gurbet

Beni affet

Kaybetmek için erken

Sevmek için çok geç

Alıntı

   SUSKUNUM SANA  

Hangi şiire başlasam suskunum sana
Dağ göğsünde bir kaya diliyle suskun
Güneşte kavrulan bir kum tanesi
Çatlayan dudaklarım oluyor her gece
Yağmura suskun yaşamaya suskun
Haykırabilsem
Belki bir nehir köpürebilir sesimde
Silinebilir kuraklığın bütün izleri
Upuzun çöller vadileşebilir içimde

Hangi güzelliği özlesem suskunum sana
Yürek boşluğunda bir of kadar suskun
Özlüyorum seni masmavi
Koşuyorum sana bembeyaz
Ve kahroluyorum bir anda kapkara
Ah oluyorum
Of oluyorum
Ve susuyorum
Oysa haykırabilsem
Işık yumağı bir pınar olur soluğum

Hangi türküye uzansam suskunum sana
Ağıt ağıt, özlem özlem suskun
Tut ki vurulmuşum
Aşktan ve kandan bir damla olmuşum
Bir saçlarının rüzgarına
Bir de ağzının kıyılarına konmuşum
Hangi dalga silebilir beni senden
Hangi kasırga koparabilir
Ben saç tellerinde bir ezgi olmuşum
Coşkuların her şahlanışında
Sana deprem deprem susmuşum
Ve sana susmaktan inan ki yorulmuşum

Yeter olsun gözlerinde ışık fırtınası
Sözlerinde baskı yasası yeter
Hangi kavgayı özlesem suskunum sana
Zafer sabahlarında gece kadar
Bayram sabahlarında yas kadar suskun
Böyle güzelliklere de
Böyle suskunluklara da lanet olsun
Al bu suskunluğumu al artık
Al ki
Bütün gürültüler kahrolsun

ADNAN YÜCEL

Gözlerin

İsim bulamadım şiirlerime,
Şiir diyemedim senli düşlerime,
Düşleri ikiz ettim hüzünlerime,
Hüzünlerimi yaşadım gözlerinle,
Gözlerin kaldı bir tek benimle.

****************************************************

DEMET DEMET HÜZÜN

Herkes uyuyor...
Kuşlar,otlar,yıldızlar ve insanlar...
Dünyanın üzerini örtüyorum ve iyi geceler öpücüğünü
konduruyorum yanağına...
Çıkıyorum tenhada bir yolculuğa...
Demet demet hüzün gülleri topluyorum geceden...
Dikenleri avuçlarıma batıyor...
Hepsi biraz sen kokuyor...
Hepsi biraz hüzün kokuyor...
Hepsi yalnızlıktan sararmış güzün gülleri...

Kırmızı mercan rengi aşk bahçelerinden geçiyorum...
Geceliğimin etekleri takılıyor dallara...
Şarkılar en derin nağmelerinden susmuş...
Tutam tutam sevda sarhoşluğunda...

Ayışığı vuruyor demli yalnızlığıma...
Omzumda küçük mutlu periler...
Bir anlam veremiyorlar bu sayrılığıma...

Nehirler hüzün akıyor...
Bulutlar hüzün yağıyor...
Demet demet hüzün gülleri topluyorum geceden...
Yapıştırıyorum yüzümün en sığ kuytularına...
Dudaklarım doğuştan lâl...
Yüzüm hüzünlü bir tuval...
Yüzümde hüznün karakalem resmi var...

Alıntı

Bir Demet Hüzün Bıraktı Bende    Bana her bakışın aşk bulaştırdı üzerime, Senin için umutlar büyüttüm çocuksu düşlerimde, Sana gelirken yüreğimde umut vardı. Şimdi bir demet hüzün bıraktın bende... İlk yıkılışım değil bu, İlk hayal kırıklığı, İlk kaybediş değil. Mavi bir göğü olmadı hayallerimin, Sen yüreğimi çaldın hırsız gözlerinle. Bana kaldı hayat denilen intihar, Bir demet hüzün bıraktın yüreğimde... Oysa ben avuç avuç sevgi topladım yürüdüğün yollardan. Görmedin sana titreyen dalı, Yollarına serdiğim gençliğimin üzerine basıp geçtin... Sen mahrem düşlerimi çaldın benim. Dar günlere saklanmış umutlarımı, El gün için biriktirilmiş tebessümlerimi, Biliyorsun, Herkesin saklanmış bir yarası vardır hayatta.. Sen bütün yaralarımı sattın çarşı-pazar, Zaten yaralıydı yüreğimde, bir de sen... Bir demet hüzün bıraktın bende... Söyle neden? Neden beni katladın üçe dörde? Yüze beşyüze neden böldün beni? Bir han gibi kilit vurdun yüreğime, Neden bir demet hüzün bıraktın bende...? Belki de ucuz kahramanlar gerek sana, Ben yüreğimi bir kartvizit gibi yakamda taşımam ki... Cebimde bozuk para değildir ki aşk... Bir yanım çocuk masumluğudur bu yüzden, Bir yanım baba merhameti... Ben seni gerekçesiz ve neticesiz sevdim. Ve nasıl sevmişsem seni, Böyle dolu dizgin, Ulu orta, Öylece hüzne belenmişim işte! Bir demet hüzün oldun bende... Sen çocuksu düşlerimin katili, Başı sonu belli bir cinayetin meçhul maktülü. Üşüttün beni ateşlerde, Yağmurlarda yaktın. Hüzün oldun... Bundan sonra ihlal ediyorum yürek yasalarını ve ilan ediyorum. Gülüm! Sen bir demet hüzünsün yüreğimde büyüttüğüm... Bak senin için şiir doldu gözlerim, Şairce ağlayacağım. madem ki; söndürdün lambaları, O zaman yakma! Karanlığına alışacağım...   -Alıntı-

 Yalnızlık Şiiri 

Karanlığın insanı delirten bir ihtişamı vardır
Yıldızlar aydınlık fikirler gibi havada salkım salkım
Bu gece dağ başları kadar yalnızım

   

Çiçekler damlıyor gecenin parmaklarından
Dudaklarımda eski bir mektep türküsü
Karanlıkta sana doğru uzanmış ellerim
Gözlerim gözlerini arıyor durmadan
Nerdesin?

Attila İLHAN

Yok öyle süslü sözcüklerim,
Degisik isimler bulamıyorum siirlerime.
Koyamıyorum bir seyi baska bir seyin

yerine
Sadece;
Gelisini görmek için sarktıgım camdan düser gibi sevdim seni!
Damdan düser gibi…
O kadar!

--Alıntı--

Suskunum Yoksunum Bilmiyorsun

Kaç zamandır suskun,

Kaç zamandır yoksun'um, bilmiyorsun.
Sana ışıkları sönmüş kentlerden bahsetmeyeceğim.
Ne gözü yaşlı boyacı çocuklar,

Ne saksıda yetiştirdiğim çiçeklerim,
Ne biletçi kadın olacak bu yazımda.
Kaç zamandır suskun,

Kaç zamandır yoksun'um, bilmiyorsun.
Ne martılardan bahsedeceğim,

Ne simit satan çocuklardan.
Ne işçileri anlatacağım sana,

Ne tiner kokan sokakları...
Kaç zamandır suskun,

Kaç zamandır yoksun'um, bilmiyorsun.
Seni bambaşka seveceğim demiştim, sen giderken.
Belki de giden bendim, kalan sen.
...ve ben kaç zamandır suskun'um,

Kaç zamandır yoksun'um, bilmiyorsun.
Dedim ya:

En küçük aşkın bile vazgeçilmez şahitleri martılardan,
Işıkları sönmüş kentlerden,

Boyacı çocuklardan,
Tiner kokan sokaklardan bahsetmeyeceğim.
Seni ve senden kalan herşeyi anlatacağım bu yazımda.
Şimdi kalemi bırakıyorum.
Anlatacak hiçbir şeyim yok.

-Alıntı-

Zor Günler  
Benden önce söylenmiş sözlerin haklılığına
Kızdığım oldu zamanında ama inandığımda
Ömrümde her şarkı başka bi kapı açtı
Bu sarkının ardında sen
Bu kapının ardındaysa benden önce söylenmiş sözler vardı

Çok zor günler geçirdim vaktiyle
Alemde savaşlar çırpınışlar nihayetinde
Aşık olmak kısmetmiş yar, sana..
Aşık olmak kısmetmiş yar..

Seçtiğimiz hayatlar mı bunlar? seçtiklerimiz mi ?
Bunca yokluk, bunca kırıklık, bunca acı
Seçtiklerimiz evet !
Hayat bu sevgilim çoktan seçmeli
Senin askınsa bi dönem ödevi

Bir gece çıkıp gelsen ölmezsin yar
Ölümlerden ölüm beğen gelmezsen yar
Bir aksam çıkıp gelsen ölmezsin yar
Ölümlerden ölüm beğen öleceğim yar

Bir şarkı tuttum sevgilim bir kapı açtım ikimize
İkimiz çokmuşuz meğer bu resme
Kapatmadan bu kapıyı yinede
Bu yaralar bereler sanadır bileler ...

Bu yaralar bereler sanadır bileler
Göreler aşkımı
Şahidim gök kubbe
Aşığım bekletme

Çok canım yanıyordu gördüklerimden ve göreceklerimden
Benim kanayan dizlerim yoktu hayatta bi tek
Benim de kanattıklarım vardı elbet
Ezdigim kumlar ve geçtigim yollar hala gölgeni taşıyorlar
Hani demiştim ya en başında
Ne ayrılıklar ne aşklar ne başlangıçlar diye
Yani demem o ki çok zor günler geçirdim vaktiyle

Çok zor günler geçirdim vakiyle kalbimde
Firari endişeler nihayetinde
Aşık olmak çok zormus yar sana
Aşık olmak çok zormus yar

Bir gece çıkıp gelsen ölmezsin yar
Ölümlerden ölüm beğen gelmezsen yar
Ölecegim yar
Bu şarkı sadece benimdi sevgilim
Ve ben büyük bahçeler istemiştim ikimize
Yazmışsın ya 'onu sevebilecegimi düşünmüştüm' diye
İşte o günden beri belkide bu yüzden sadece
Bu yaralar bereler sanaydı aşkı bileler
Göreler aşkımı şahidim gök kubbe

İclal AYDIN

 Biz barışmayız artık

Kapı ağzıSarı fotoğraflar yolculuğundayız

şimdi Ayrılıklara acemi aşıklarmışız

Ne barıştan anlarız Ne mütareke biliriz şimdi

  Daha çok sevmek isterdik belki Daha çok tanımak

Bu yabancı iki sevgiliyi Biz seninle susmayı başaramadık

Yalancıyız Biz barışmayız artık

  Ağlarım, ağlar açılır denizlere

Her şeyi bıraktım gidiyorum bende

Yağmurun derman değil kurak gönlüme

Biz bu şehirde karşılaşmayız bile

Kırık parça olmuş hatırın bende

Sustuğun sözler kanar içimde

Ne güven kalmış, ne sevda bizde

Biz bu şehirde bir daha

Karşılaşmayız bile

Ağlarım, ağlar açılır denizlere

Her mevsim biraz daha ayrıldık

Acemi aşıklarmışız, çabuk dağıldık

Yazık sevdiğim Biz barışmayız artık

Acemi aşıklarmışız, ne çok kırıldık

Ne çok üzüldük, ne çok darıldık

Yazık sevdiğim Biz barışmayız artık

Hiç bitmeyecek gibi gelmişti önce

Her şeye tüketmek için başlamışız oysa

Bu sevda için doğru isimler değilmişiz meğer

Ne çok yandık böyle, ne çok yanıldık

Yeteneksiziz sevdiğim Biz barışmayız artık

Aynı yatağın iki uzak ucunda uyuduk

Her gece biraz daha ayrıldık

Daha çok sevmek isterdik belki birbirimizi

Daha çok tanımak Bu iki yabancı sevgiliyi

Sevmek biraz da bağışlamakmış

Biz seninle susmayı başaramadık

Dokunuşsuz sevişler gömdük yastıklara

Hiç konuşmadan kaçak yaşadık odalarda

Aynı çatı altında iki yabancı

İki dilsiz aynı yatağın iki ucunda

Ağlarım ağlar açılır denizlere

Her şeyi bıraktım, gidiyorum bende

Hiç olmazsa son kez mutluluk dile

Bir yatağın iki uzak ucunda

Her geçen gün Biraz daha darıldık

Dokunuşsuz sevişler gömdük yastıklara

Dönüşü yok Biz barışmayız artık 

Günler artık günlere kanmaz

Sanma bensiz güneşler doğmaz

Hep unuttun sevmeyi beni

Bende artık sabahlar olmaz

Kırk parça olmuş hatırın bende

Sustuğun sözler kanar içimde

Ne güven kalmış, ne sevda içimizde

Biz bu şehirde karşılaşmayız bile 

Ağlarım, ağlar açılır denizlere

Her geçen mevsim nasıl biraz daha ayrıldık

Acemi aşıklarmışız, çabuk dağıldık

Korkma sevgilim inan Biz bu şehirde karşılaşmayız

Biz barışmayız artık

Uğur ASLAN 

Yakılmış Mektup

Sana bu mektubu uzaklardan yazıyorum
Adresini çoktan unuttum
Bir şiirin şişesine kalbimi koyup
Sulara bırakıyorum...
Ah benim eski türküm
Ah benim hazin öyküm
Yanılışım, yenilişim
Ne yaptıysam seni mutlu edemedim
Oysa, bir kemanım vardı bir de sen
Acımadın, ezdin beni, üzdün
Hiç anlamadın
Yavrusuna yanan bir anne gibi
İçime gömdüm depremlerimi
Ceketimi alıp gittiim
Derin derin iç çekişim, bu yüzden
İnadına suskundum oysa
İnadına vurgun
Geç uslandım
Sen görmedin amaa
Altı mosmor gözlerimde ıslandım..

En çok en çok istavriti severdin
Sıkıp limonu maydanoza,
Şaraba vururdun hani
Eski bir kasette bizim şarkımız
Alıp götürürdü seni
Salaş meyhanelerde
Ve kumsaldaki ayak izlerinde
Kırılan hayallerim ümitlerim
Ve seni bekleyişlerim
Her yağmur akşamında

Daha bir mutluyduk o günler
Herşeye rağmen özgürdük
Kitap alacak paramız olmasa da
Ucuz tütün içsek de
Pahalıydı düşlerimiz
Ne kadar çok isterdim şimdi
Bu şarkımı duymanı
Kanayan bir gül misali
Saçlarına taktığım
Suskun çığlıklarıyla inleyen şu kemanı
Ki, her notası ödeşmenin
Ve hayatla yüzleşmenin katranı

Hatırlar mısın
Parasız kalmıştık da bir gün
Kardeşinin kumbarasını boşaltıp
Konsere gitmiştik
İmzasını almıştık sevdiğimiz şarkıcının
Birlikte fotoğraf çektirmiştik
Bir şişe gazozu
Ve kaşarlı tostu bölüşmüştük
Hey gidi hey..
Az mı şiir yazdık ders kitaplarına
Otobüse biletsiz mi binmedik
Komaya mı girmedik
Her beşiktaş maçında..
Şimdi bir hastane akşamının yorgun penceresinde
Maziye dalıp dalıp gitmelerimsin artık
Ne kemanım var yanımda
Ne de sen varsın

Mevsimlerden hüzün
Aylardan pişmanlık ve karanlık
Sen ki bu mektubu saklayacaksın
Öpüp öpüp koklayacaksın belki
Ve artık gelmeyeceğimi bile bile
Bekleyeceksin...

Ah benim eski türküm
Ah benim hazin öyküm
Yanlışım, yanılışım
Seni hiç üzer miyim
Ben bu mektubu defalarca yazmış,
Defalarca yakmışım!

Fatih Kısaparmak

Kırmızı:

Bu renk kendinizi daha enerjik ve harekete hazır hissetmenizi sağlar.Heyecanı ve hareketi sevenler bu rengi seçerler.Bu rengin etkisinde yaş  faktörü önemlidir.

Turuncu:

Bu renk de kırmızı kadar olmasa da enerji ve heyecan veren bir renktir.Turuncu rengini seviyorsanız cesur ve maceracı bir kişiliğe sahipsiniz demektir.Bu rengin insanları gülmeyi ve güldürmeyi severler.Turuncu,diyalog ve mizah yeteneiğini arttırır.

Sarı:

Entelektüel kişiliğe sahip insanların rengidir.Yönetmeye ve hükmetmeye olan ilgiyi gösterir.

Bu renk zihni açar ve dikkati artırır.Güneşin rengi olduğu için insanlara pozitif duygular aşılar.

Yeşil:

Bu renk dinlendirici,Yatıştırıcı ve dengeleyici bir atmosfer yaratır.

Denge ve uyum sembolüdür.Giysilerinizde yeşili kullanmanız örf ve adetlere bağlılığınızı gösterir.

Bu rengi sevenler aynı zamanda doğayı ve huzuru da severler.Yeşile ilgisi olanların kalbi duygu düzeyleri yüksek olur.

Turkuaz:

Dikkatlerin size yönelmesini sağlar.Genellikle insanlara açık bir iç dünyanız vardır.

Bu renkten hoşlananların duygu ve düşüncelerinin saf ve açık olduğu görülür.

Giysilerinizde turkuazı kullanırsanız genç ve dinamik kalırsınız.

Lacivert:

Düzenin ve ruhsallığın ifadesidir.Bu rengin insanları huzur,barış ve sadelikten hoşlanır.

Giysilerinizde laciverde ağırlık verirseniz,sadık ve dürüst,araştırıcı ve başarılı birisiniz demektir.

Mor:

Kendine güven ve özgürlük duygularını harekete geçirir.Yaratıcı ve ruhsal özellikler taşıdığından ilahidir ve sanatın rengidir.

Siyah:

Tabiatta olmayan bir renktir.Ölüm ve kederi sembolize eder.Bu renk ışığı rededer.Bu rengin  insanları ruhlarındaki ışığı söndürmeye çalışırlar ve ışık enerjisini vücutlarına sokmazlar.Siyah renk canlılığın ve diğer renklerin reddini ifade eder.Kişiliğin karanlık yönlerini ifade eder.

İnsanlar bu rengi saklanmak ve birtakım şeyleri saklamak için giyinirler.

Beyaz:

Temizliğin,sağlığın ve masumiyetin ifadesidir.Tarafsızlığın rengidir.

Kahverengi:

Bu renk toprak ve bağlılıkla ilgili nitelikleri taşır.Kahverengi kırmızı ve siyah renklerinden elde edildiği için her iki rengin özelliklerinide taşır.

Prof.Dr.Ahmet Maranki

2008 Emniyet Genel Müdürlüğü Polis Akademisi Başkanlığı Polis Meslek Yüksekokulları Öğrenci Adaylığı Sınavı sonuçları için burayı tıklayınız...

2008 Emniyet Genel Müdürlüğü Polis Akademisi Başkanlığı Polis Meslek Yüksekokulları Öğrenci Adaylığı Sınavı Sonuçlarına İlişkin Sayısal Bilgiler

 

2008-TUS Eylül Dönemi Bilim Sınavı sonuçları için burayı tıklayınız...

 2008-TUS Eylül Dönemi Sınav Sonuçlarına İlişkin Sayısal Bilgiler